‘Walking on down the road / In the east side of Montana / My boots are dusty / But my mind is finally clean’, zingt Kiki Cavazos op Little Old Dusty Road. Na het ordenen van haar gedachten zijn er echter nog volop omstandigheden uit heden en verleden waarover ze liedjes kan schrijven om haar hart te luchten. Dat heeft ze dus ook gedaan op Goodbye Blues (Jalopy Records). Cavazos komt uit de Amerikaanse staat Montana, maar zwierf door Mexico en de Verenigde Staten, waarvan ze verslag doet op Hobo Song. Ze reisde in een Grey Ghost Train en pende onderweg een liedje over verloren zielen. Daar kan ze meer…



De naam Daniel Young zal voor de lezers van deze website wellicht wel bekend zijn. Immers, de op Altcountry.nl besproken albums van deze uit Salt Lake City, Utah, afkomstige songsmid kregen steevast prima kritieken. 

Whistlin’ Past The Graveyard (Riverlark Music) van
Jaren geleden schreef ik eens dat je de weg naar de hel kan plaveien met albums van zangeressen die Amerikaanse folkrock ma
Uit Halden, een provinciestad aan de Noorse-Zweedse grens, komt het kwartet
Tekstueel en qua stem valt
Het is nog rustig in de kleine zaal van podium Victorie in Alkmaar als Gavin Kattesh op vrijdag 1 mei het podium oploopt. Hij zegt niets, legt zijn telefoon naast de microfoonstandaard, plugt zijn gitaar in en begint te spelen. Goed in het gehoor liggende nummers die hij brengt met 
Het zestiende studioalbum van
Er zijn bands die stil staan en bands die bewegen. De Zuid-Zweedse vijfkoppige groep
Na de intieme sfeer van Deeper Well keert
Vanaf 7 mei is 
Voor Nieuwsblad van het Noorden interviewde ik in 1987 samen met collega Max Palfenier de onlangs op 82-jarige leeftijd overleden Jan Donkers. De journalist, auteur, radiomaker en kenner van Amerikaanse popmuziek was toen 44 en net terug van een jaar in Austin, Texas, waar
Een stampende song in de stijl van Waylon Jennings en Johnny Cash was de eerste kennismaking met
Laten we er niet omheen draaien: we hebben allemaal behoefte aan betere tijden. Of Better Times (eigen beheer) die kan bewerkstelligen, dat is zeer de vraag. Maar met dit album van
De Britse singer-songwriter
‘I ain’t crying over you – these are tears from a smoke filled room,’
Dit is weer eens zo’n album dat in het grote aanbod ten onder dreigt te gaan: West Coast Gold (eigen beheer) van
White Duck wordt in Fond du Lac, Wisconsin opgericht door Don Kloetzke, Paul Tabet en Mario Friedel, inwoners, en de uit Lubbock, Texas afkomstige broers Rick en Lenny Fiel. Hun zelfgetitelde debuutelpee is in 1972 een fraaie beatleske baroqueplaat, bomvol heerlijke melodieuze popliedjes. Maar kort na de release verlaten de frontmannen, de broers Fiel, het schip. Kloetzke (zang, gitaar, piano), Friedel (zang, gitaar) en Tabet (drums, zang) besluiten, hoewel nu een andere groep, onder dezelfde naam door te gaan. Bij hen voegt zich een 20-jarige singer-songwriter uit Indianapolis, Indiana, die
‘Gonna be a darkness’, zongen The Jawhawks in 2018. Gelijk hadden ze, en vandaag werd het nóg donkerder. Jan Donkers, aartsvader van onze muziek, is er niet meer. Hij kon het dus tóch, definitief afscheid nemen. Na een ongebruikelijk lange radiostilte was hij ruim tien jaar geleden, zeventig inmiddels, opeens weer op de radio. Niet op een officiële zender, daar had Jan zijn buik van vol. Andersom ook, sinds de komst van de ‘zendercoördinatoren’, die alles wat geen honderdduizend luisteraars trok meedogenloos uitroeiden. Wat maakte het uit. Het ging erom dat Gonzo terug was. Voor de zoveelste
Ergens begin deze eeuw leerden de ware fijnproevers een band (bandje staat zo neerbuigend) kennen met als uitvalsbasis Dordrecht. En het gezegde ‘hoe dichter bij Dordt, hoe rotter het wordt’ is sowieso wat achterhaald, maar gerelateerd aan muziek ook nog eens verre van correct. Dordrecht is 
Ghosts Of The Old West (Running Scared Productions) is een ontmoeting tussen de ervaren Amerikaanse songschrijver
‘I knew right from the start that this LA Freeway ain’t for the faint of heart.’ Kijk, als je zo’n zinnetje hoort, ben je gelijk bij de les. Mooi dat
Alweer bijna veertig jaar lang kun je bij 


Vijftig jaar geleden koos Vince Gill voor een leven in de muziek. Hij verliet Oklahoma en begon aan een reis die hem eerst in Kentucky bracht, daarna Californië en tenslotte Nashville. Met tussendoor tournees over de hele wereld. Hij stond op podia in cafés, theaters en de allergrootste 