De titelsong Long Night Moon (Blue Rose/Sonic Rendezvous) waarmee het nieuwste album van Reckless Kelly begint, is gelijk een lichtpuntje na het tegenvallende Good Luck & True Love van drie jaar geleden. Dat niveau weten de naar Texas getrokken broers Braun uit Idaho niet vast te houden. Real Cool Hand is bijvoorbeeld tamelijk doorsnee. Het gaat op Long Night Moon van lichtpuntjes naar saaiere momenten. Het trage Irish Goodbye wordt opgeluisterd door de pedal steel van Lloyd Maines, altijd goed. Afscheid nemen, de band doet het nogmaals op The Last Goodbye. Hier met een bepalende rol voor het harmonium van Willy Braun. Al met al maakt Reckless Kelly best aardige, doch weinig opzienbarende altcountry.
Reageren
»Nog geen reacties.
RSS feed for comments on this post. TrackBack URL
Plaats een reactie