Een christelijke opvoeding kan een mens behoorlijk in de weg zitten. In het zuiden van Amerika kunnen ze daar over meepraten. Zo ook Jefferson Ross. Op Backstage Balladeer (eigen beheer) is religie het overkoepelende thema. Maar een gospelplaat kun je het niet noemen, daarvoor roept Ross teveel vragen op. Lion In Zion klinkt wel een beetje als gospel, maar dan op de manier zoals Phil Alvin het ook wel heeft laten horen. Het is dus ook een beetje blues en een beetje rockabilly. De singer-songwriter uit Georgia komt niet over als iemand die gebukt gaat onder de eeuwige innerlijke strijd tussen goed en kwaad. Op de binnenhoes maakt hij dat al duidelijk met quotes van Flannery O’Connor (‘I think it is safe to say that while the south is hardly christ-centered, it is most certainly christ-haunted’) en Mark Twain (‘Travel is fatal to prejudice, bigotry and narrow mindedness, and many of our people need it sorely on these accounts’). Op opener Crooked Lines legt Ross uit dat God schildert met niet al te rechte lijnen, omdat het anders saai zou worden. Met een koortje dat bijna merseybeat is. Nog een quote van de hoes, deze is van auteur en voorganger Rob Bell: ‘Faith and doubt aren’t opposites, they are, it turns out, excellent dance partners.’ Als er iemand een leven lang heeft gespeeld met de hemel en de hel, dan is het wel Jerry Lee Lewis. Ross beschrijft een ontmoeting met hem en vernoemde het nummer naar de Killer: Jerry Lee Lewis. Er is ook een nummer over Mary Magdalene trouwens, met een lekker stukje slidegitaar. Bijzonder knap is het dat de artiest alles zelf deed. Hij schreef alle liedjes, speelde alle instrumenten, maakte de foto’s voor de hoes en ontwierp die ook zelf. De singer-songwriter en multi-instrumentalist is namelijk ook nog beeldend kunstenaar. The Blues And The Blood doet vooral qua zang sterk denken aan Webb Wilder. De donkere stem en het deels praatzingen op Travel brengt een combinatie van John Trudell en Lee Clayton. One Taco At A Time krijgt met een orgeltje een Mexicaans tintje, gewoon omdat dan (de invloed van) Sir Douglas Quintet onmiddellijk om de hoek komt kijken. Voor wie het nog niet begrepen heeft: er valt veel te genieten op Backstage Balladeer.
Reageren
»Nog geen reacties.
RSS feed for comments on this post.
Plaats een reactie