Tussen de tweede keer dat Moby Grape uiteenvalt – na de totale mislukking van het terugkeeralbum 20 Granite Creek in 1971 – en de soort van live-reünie in 1978, vastgelegd op Live Grape, verschijnt, van de druiven naar de wijn, in 1976 het gelijknamige album van Fine Wine. Fine Wine bestaat voor de helft uit Moby Grape-leden: Jerry Miller en Bob Mosley. Bij hen gevoegd heeft zich Michael Been, die eerder zijn sporen verdiende met Aorta en H.P. Lovecraft (en later successen zal kennen met The Call) . Drummer van dienst is John Craviotto, die eerder drumde bij Ry Cooder (en later in The Ducks van Neil Young). Ditkwartet neemt in de Larrabee Sound-studio in Los Angeles dit Fine Wine op, een bluesy countryrockplaat. En ja, rechtstreeks in het verlengde van Moby Grape – en met op de voorgrond het gitaarspel van Jerry Miller.
Opener Got To Get Back Home is de opmaat voor een serie stompende bluesrocksongs, waaronder begrepen If You Feel Like Dancin’, Heaven Knows en Talkin’ ‘bout It. Step Right Up is dan bluegrass,, maar er is meer, zoals Michael Beens bijzonder fraaie I’ll Never Be Lonely Again en de meer dromerige, typisch Moby Grape-achtige, licht-psychedelische liedjes: As Near As I Can Tell, Cold Heart en Shadow of Yourself – alle schitterend.
En dan, dan is er ook nog een bijzondere uitvoering van Jerry Millers eigen 8:05 – wat een geweldig nummer is dat toch. Dit alles tezamen gevoegd maakt dit van Fine Wine, gereleaset in 1976 op Polydor, een echt heel sterke countryrockplaat, die dan helaas door niemand opgemerkt wordt. Fine Wine is dus wel even een geweldige voortzetting van Moby Grape
Fine Wine. Polydor, 1976. Got To Get Back Home│As Near I Can Tell│If You Feel Like Dancin’│Cold Heart│Heaven Knows│8:05│I’ll Never Be Lonely Again│Step Right Up│Shadow of Yoursel’│Talkin’ ‘bout It│Everything’s Gonna Be Alright│I Wonder If It’s All Worth It?
Reageren
»Nog geen reacties.
RSS feed for comments on this post.
Plaats een reactie